تیترسیاست

در نامه عرفانی امام به عروسشان بر چه نکاتی تاکید شده است؟

به دنبال اصرارهای دکتر فاطمه طباطبایی، عروس امام خمینی به ایشان مبنی بر نوشتن چند خطی به عنوان یادنامه و نصیحت برای وی، امام در سی ام اردیبهشت ۶۴ به این درخواست ها پاسخ دادند.

خبر 8 به نقل از جماران امام خمینی (س) در سی ام اردیبهشت سال ۶۴ مطابق با بیست و نهم شعبان ۱۴۰۵ در یادنامه ای که به اصرار دکتر فاطمه طباطبایی، عروسشان نوشتند، اینگونه آوردند. متن نامه امام به شرح زیر است:
‌‌”بسمه تعالی‌

‌‌ عاقبت، اصرار مکرر فاطی‌‎[1]‎‌ غلبه کرد، و من از این چاه خشکیده برای خاطر او چند‌‎ ‎‌دَلوی آب گل آلود کشیدم. من نه شاعر بوده و نه هستم؛ و نه دعوی آن دارم. اکنون که به‌‎ ‎‌سن کهولت رسیده و اگر فی المثل چیزی داشته ام ته کشیده، و با دفتری سیاه و کوله باری‌‎ ‎‌از گناه به درگاه او ـ جلّ و علا ـ به امید بخشش و رحمت رو آوردم، اعتراف دارم که نقطۀ‌‎ ‎‌سفیدی در نامۀ عمل ندارم؛ چون حسنات تخیلی و طاعات صوری ام سیئاتی است که از‌‎ ‎‌حد خودپرستی و خودخواهی فراتر نرفته و حجاب های ظلمانی و وساوس شیطانی بوده؛‌‎ ‎‌ظُلُماتٌ بَعضُها فَوقَ بَعضٍ،‌‎[2]‎‌ که باید از آنها بیش از معاصی استغفار کنم، و از خود و عمل خود‌‎ ‎‌مأیوسم، لکن از فضل خدای متعال و رحمت او ـ جل و علا ـ مأیوس نیستم و به رحمت و‌‎ ‎‌نعمت واسعۀ او امید بستم.‌
و تو ای دخترم به خود آی، و از خود سفر کن؛ یا لااقل به خیال سفر باش. و بدان آنچه‌‎ ‎‌شنیدیم از طبلی میان تهی بوده؛ و آنچه گفتیم لقلقۀ لسان. خداوند به رحمت خود تو را‌‎ ‎‌یاری دهد که چون نویسنده، عمر را صرف لایعنی‌‎[3]‎‌ نکنی.‌

‌‌تاریخ 29 شعبان 1405‌

‌‌روح الله الموسوی الخمینی‌”

‌‎ ‎

‌‎

صحیفه امام؛ ج ۱۹، ص ۲۶۴

۱ـ همسر آقای سید احمد خمینی.

۲ـ بخشی از آیۀ 40 سورۀ نور: «تاریکی ها برخی از آن، بالای برخی است».

۳ـ بیهوده

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن
بستن